RSS  

بنام لطیف

سال نو بر همه دوستان مبارک باد و امیدوارم سال خوبی در پیش داشته باشد

من که در سال قبل در نگارش پست هایم چندان خوب نتوانستم عمل کنم حالا به هر دلیل و حالا هم نمی توانم بگویم خواهم توانست همیشه به روز بشوم یا نه به هر حال سال جدید است و قول و قرار هائی که آدمها با خود می گذارند . دیگه تا چه پیش آید .

انتخابات مجلس نیمه کاره رها شد . چون بیش از ۶۰ صندلی مجلس که مجلس با آنها رسمیت پیدا میکند بلا تکلیف ماند و به دور دوم کشیده شد . تا چه پیش آید ؟

همانطور که حدس زده میشد شورای نگهبان تا توانست افراد اصلاح طلب را رد صلاحیت کرد و هر تهمتی خواست بر آنها وارد کرد  خلاصه در اتاقی که اصل بر برائت نیست معلوم است که حاصل چه میشود  در هر صورت اصلاح طلبان با تعداد معدودی در صحنه انتخابات شروع به فعالیت کردند . آنهم با مهره هائی که درجه اول و سر لیست نبودند (به جز تعداد محدودی )

در کل استان اصفهان دو شهر خمینی شهر و کاشان بودند که کاندیدای اصلاح طلب داشت و مورد حمایت ائتلاف اصلاح طلبان قرار گرفتند . و در کاشان دکتر مجتبی شریعتی کاندیدا بود که با توجه به مشکلاتی که بود و هست برای اصلاح طلبان  و زمان کوتاهی که وجود داشت و حضور ۴ کاندیدای شاخص دیگر  و ... نتوانست رای کافی را بیاورد . هر چند که با توجه به فضاهائی که دیده میشد و حدس زده میشد چندان دور از واقعیت رخ نداد . و فقط نیاز بود تا حضور خود را نشان داده و موقعیت خود را حفظ کنیم .

سال را خوب تمام نکردیم . شاید امسال با توجه به اینکه قرار است سال دیگر انتخابات ریاست جمهوری باشد سال خوبی را بگذرانیم . البته اگر بگذارند  

باز هم انتخاباتی دیگر در کشوری انتخابات زده !!!!! آیا واقعا تا این حد و در  هر سال باید در این کشور انتخاباتی برگزار شود ؟ نمی دانم این هم موردی است که باید بررسی شود که من قصد صحبت درباره آن را ندارم و فقط  قصد داشتم تا به این امر اشاره ای داشته باشم

از دیروز شروع ثبت نام برای انتخابات مجلس هشتم شروع شد . خلاصه حرکتی هم از دولت الکترونیک در این راه دیدیم  .اسم نویسی اینترنتی .   البته با سایتی که مدتی دچار اختلال شده بود و نمی شد  در آن  حرکتی انجام دهی .  نکنه تمام مردم ایران دارن برای نمایندگی ثبت نام میکنند که باعث بروز این مشکل شده است  یا ..... به هر حال اتفاقه دیگه . باید در ایران در هر حوضه ای یک اتفاق بیفتد تا به فکر راه حل آن باشند (البته احتمالا این اتفاق در حوضه هایی دیگر قبلا رخ داده . ولی خواب به این حوضه چه که بخواهد از آن تجربه کسب کند ؟!!!)

به هر حال هر جور باشد . دستی یا کامپیوتری . کاندیداها خود را برای نامزدی ثبت خواهند کرد .

این که مشکلی نیست . اصل بعد از آن است و تائید آنها .  آنهم در مکانی که قصد ندارد اصل را بر برائت بگذارد و از نظرش همه متهم و مجرم و ...... هستند تا زمانیکه بر عکس آن ثابت شود

نمی دانم چرا شورای نگهبان اصل را بر برائت نمیگذارد . ولی امیدوارم اصل را بر روی یک چیزی بگذارد تا ما هم به عنوان یک ایرانی بدانیم چه کسی به چه علتی رد میشود یا تایید میشود . و جای اما و اگر باقی نگذارد تا جائی که مثل انتخابات ریاست جمهوری گذشته نیاز به ورود شخص مقام معظم رهبری احساس نشود

 در آخر هم جا دارد ترور بسیار فجیع دختر پاکستان خانم بی نظیر بوتو را تسلیت بگویم و واقعا نسبت به این اعمال که در جهان برای کسانی که نمی توانند صحبت کنند مرسوم شده است و به بدترین نحو انجام میگیرد افسوس خورد

بنام خدای بخشایشگر

قصد ندارم برای شروع مجددم و اینکه چرا تا حالا نتوانسته ام وبلاگ را بازسازی کنم صحبتی داشته باشم . فقط میتوانم بگویم من برگشتم

فقط  امیدوارم بتوانم زود به زود وبلاگ زا بازسازی نمایم

یا علی

با عرض معذرت از دوستانی که به این وبلاگ سر میزنند

این وبلاگ به علت  یکسری از مشکلات شخصی تا اطلاع ثانوی آپ نخواهد شد

امیدوارم هر چه زودتر اقدام به نگارش آن بنمایم

پس فعلا خدانگهدار شما

یک زمان سنجی در جیب آقای پرزدینت وجود دارد که هیچ کس نمی تواند ببیند و فقط صدای آن را ایشان میشنود .

این زمان سنج نمی دانم از چه موقع به کار افتاده است و کی قرار است به صفر برسد و معلوم نیست ساخت کجاست و چگونه کار میکند به هر حال از نظر ایشان این زمان سنج مرگ و نابودی اسرائیل را نشان میدهد

من نمیدانم تا چه مدت دیگر ایشان از این سخنرانیهائی که فقط باعث ترد ایران و قدرت و اتحاد بیشتر اسرائیلی ها میشود انجام خواهند داد و انگار کسی هم نیست به ایشان این نکته را یاداوری نمایند .

سازمان ملل جمعه شب در شورای امنیت به پیشنهاد فرانسه بیانه ای را بر علیه سخنان پرزیدنت را به شور گذاشت و فقط با مخالفت کشور اندونزی روبرو شد و کشور قطر هم کمی فرصت خواست . و دوشنبه قرار است که دوباره درباره آن گفتگو شود (خدایا شکر که باید در تایید یک بیانیه همه کشورها رای بدهند

البته این را هم باید ذکر کرد که بر طبق اساسنامه سازمان ملل تهدید مصرانه اصل وجود کشوری که عضو این سازمان است از سوی یک کشور عضو دیگر میتواند حتی منجر به اخراج این کشور از سازمان ملل با درخواست شورای امنیتو رای مجمع عمومی شود .این هم از الطاف رئیس جمهور عدالت طلب ماست دیگه . البته حتما از نظر ایشان که سازمان ملل را قبول ندارد و بیانیه های آنرا مزخرف میداند خارج شدن از سازمان مهم نخواهد بود .

به هرحال  امیدوارم که این شمارش جهتش تغییر نکند و این ماجرا ختم به خیر شود و این پرزیدنت باورش بشود که رئیس جمهور است نه یک فرد عادی جامعه (البته حق هم دارد باورش نشود  )

در آخر جا دارد درگذشت دکتر پرویز ورجاوند شخصی که برای میراث فرهنگی این کشور بسیار فعالیت کرد و نتیجه آن هم این بود که تا هفته قبل از مرگ در دادگاهها حضور داشت را به جامعه ایران تسلیت بگویم

بالاخره پس از سالها به همدیگر فحش و ناسزا دادن و توهین کردن و بد و بیراه گفتن دولتمردان دو کشور بطور علنی و رسمی با یکدیگر در دور یک میز نشستن و با بدون رابطی با همدیگر گفتگو کردند .

این صحبت به هر علت باشد و نوعش هم هرطور که باشد خوب است چون شکستن یک تابوی خیلی وحشتناک است که اگر طرفین با مصلحت و تامل بیشتر برخورد کنند در آینده تاثیر به سزائی خواهد داشت .

من به هزاران دلیل موافق رابطه ایران با آمریکا هستم واین ارتباط را به نفع مردم ایران میدانم . شاید دولتمردان بگویند که این قطع ارتباط مشکلی را پیش نیاورده است و حتی گاهی میگویند باعث پیشرفت ما شده است ولی من اینرا اصلا قبول ندارم . از شروع جنگ ایران با عراق گرفته و دادن شهیدان زیاد تا مشکلات عدیده اقتصادی و دور بودن ار صحنه جهانی را از نوع این رابطه دور نمی دانم و یکی از راههائی را که مملکت را در خاورمیانه و حتی جهان مطرح نماید و باعث پیروزی در بسیاری از مشکلات شود را در این مورد میدانم .

همینکه در دولتی که اصلا به دمکراسی و حقوق بشر عقیده ندارد این راه دارد کورسوئی درونش رخ میدهد جای خوشحالی دارد حالا میخواهد با حرفهای خنده داری باشد که بعضی ها میزنند ( آمریکا ۴۰ بار از ایران خواسته که با همدیگر گفتگو کنند و ما گفتیم تا کتبی نگید این کار را نمی کنیم ).

البته نمیگم که از حول حلیم توی دیگ بیفتاند و باید خوب تفکر کنند تا ما هم همه چیز را از دست ندهیم ولی باید مصلحت را در نظر بگیرند و نفع مردم را  هم در نظر بگیرند و فقط نگاهشان به حکومت نباشد .

شاید نوشتن درباره این مطلب تکرار مکررات است و موردی است که انگار قرار نیست حل شود .

باز به هوای شروع شدن فصل گرما  مسئولین کشور به خود اجازه میدهند که حرمتهای انسانی و بشری را شکسته و هر طور که خواستند با مردم رفتار کنند

طرحی را به راه انداخته اند با نام طرح امنیت . و  طوری با این جوانان رفتار میکنند که انگار اینها جاسوسان و دشمنان مملکت هستند و این مورد در این فضای نابسامان کشور مسئله حیاتی شده است .

جالب این است که وضعیت به جائی رسیده است که قوه قضائیه که در اصل تعیین کننده جرم است از این طرح حمایت نمی کنند و این نیروی انتظامی است که بعنوان مجری دولت دست به این کارها میزند . تا جائی که این عملکرد باعث بحثهائی بین قوه قضائیه و نیروی انتظامی رخ داده است و حتی آقای شاهرودی میگویند که با این طرح به راحتی جوانهای مملکت را به مفسدان اجتماعی تبدیل میکنید که  روش مناسبی برای حل این ماجرا نیست .

مهم این است دولتی که الان تا این حد با جوانان برخوردهای نامناسب دارد در قبل از رای آوردنش در همین تلویزیون ملی احمدی نژاد گفت : چرا به پسرها بخاطر نوع مو  و به دخترها بخاطر نوع پوشش گیر میدهند و آیا این مشکل جامعه است که به اینها گیر دهیم !!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟

و حالا این دولت با شدتی بدتر از قبل به این امر پرداخته است و البته جای تعجب هم ندارد چون اکثریت اصلاح طلبان میگفتند که ایشان چه تفکری دارند ولی کو گوش شنوا

این را هم نباید از سر گذراند که همین تهرانیها و اصفهانیها که  الان بیشتر آماج این مشکل هستند این دسته گل  را با رای باور نکردنی خود به بار آورده اند و اگر کمی هم با دردسر روبرو بشوند مهم نیست . خلاصه هر که خربزه میخوره پا لرزشم میشینه

به هر حال امیدوارم که نیروی انتظامی کمی از خودزنی دست بردارد و بداند این جوانها  خودمانی  هستند نه دشمنو شیطان و جاسوس و ........

سالی دیگر رسید و چه زیباست این بهار تا همه چیز و همه کس تغییر کند . و چه خوب خدا به انسانها تغییر کردن را می آموزد با این بهار ( که البته تغییری در جهت بهتر و زیبا شدن ).

در ابتدا سال نو را یه تمام کسانیکه این پست را میخوانند تبریک میگویم و نسبت به این دیر کرد عذر خواهی میکنم . خلاصه وقتی از فضای دانشجوئی رها شوی و وارد بازار کار. مشغله های فکری به جهتی دیگر کشیده میشود . نه اینکه دور شود بلکه راههای آن تغییر میکند .

سال گذشته از نظر من بدترین سال عمر ایران بود بعد از انقلاب . از همه نظر : سیاسی . اقتصادی . فرهنگی . ورزشی و ......

از سیاست داخل گرفته که مردم مهم نبودند و نامه ها به مردم خارج بود تا سیاست خارجی گرفته که ارتباطات با کشورهای عقب افتاده و از صحنه خارج و انسانهای ترد شده (دعوت شدگان هولاکاست ).

از وضعیت اقتصادی مردم (اعتصابات کارگری . تورم بالا . گوجه و تخم مرغ و ...) تا وضعیت نه چندان مطلوب فرهنگ ( نشر ضعیف انتشارات . جشنواره فیلم فجر نه چندان موفق ) .  و البته مرگ یکسری از هنرمندان ایران ( استاد بابک بیات . عبداللهی . مولاقلی پور و ....)

تا حدی که ورزش ایران هم با مشکلاتی روبرو شد : وضعیت نابسامان فوتبال (تهدیدهای فیفا به تعلیق ایران و حذف تیم استقلال ) تا بی توجهی به رشته های دیگر

اگر بخواهم مشکلات و دردسرهای سال قبل را بازگو کنم آنقدر زیاد است که هم فضای زیادی را میگیرد و هم  چندان خوشحال نیستم که در ابتدای سال از سالی که در آن خوبی در خداقل بود یادآوری کنم و اوقات را تلخ کنم .

ولی در هر حال سال گذشت و سالی دیگر آمد که البته با قطعنامه ای مجدد بر علیه ایران شروع شد که نوید چندان خوبی نیست و بجای آن که آقای متکی در شورای امنیت طوری صحبت کند که نظرات تعدیل شود به رجزخوانی پرداخت و باعث شد که حتی یک نفر هم مخالفت نکند .

اما مثل اینکه در داخل اتفاقاتی رخ داده و کمی از تکرویهای احمدی نژاد جلوگیری شده است : برگزار نشدن جشن هسته ای . نرفتن احمدی نژاد به سازمان ملل (که آرزوی ابتدای سال من بود چون با رفتنش قطعنامه ای را بر علیه ایران در جلو رئیس جمهور ایران خوانده میشد که باعث از بین رفتن اعتبار رئیس جمهوری میشد(البته منظورم واقعیت ریس جمهور است نه شخص آن  ) . 

به هر حال با توجه به اینکه ابتدای سال با قطعنامه ای بر علیه ایران شروع شد امیدوارم در ادامه وضعیت بهتری رخ دهد . انشاء الله

نمیدانم تا کی میشود درباره شاهکارهای این دولت نوشت و غصه خورد و ناراحت شد . از دست خودم خسته شدم که تمام مطالبم درباره دولت شده است . دوست داشتم تا فکرم راهتر بود تا بتوانم درباره مسائل جهانی هم بنویسم مطالبی مانند استعفای پرودی نخست وزیر ایتالیا و انتخابات فرانسه و خانم رویال و ..... ولی گاهگاهی که شروع میکنم به نوشتن در وبلاگ چیزی جز اعمال این دولت در ذهنم شکل نمی گیرد . نمیدانم چی کار کنم تا کمی از این دردسر هر روزه راحت شوم . خدایا خودت به بنده حقیر کمک کن

اخه  این افرادی را که احمدی نژاد دور خود جمع کرده است تا بحال کجا بودند تا از بیانات و اعمالشان استفاده لازم را ببریم و زودتر از اینها این انقلاب مردمی را به سر منزل مقصود برسانیم .

اقای الهام به تازگی درباره احمدی نژاد گفته اند : رئیس جمهور امانت جهان اسلام است و با اندیشه خود موجی از عدالت خواهی در جهان اسلام بوجود آورده است .

در اول باید گفت کدام اسلام را ایشان میفرمایند . اسلام اصلی که تمام اهل کتاب را شامل میشود یااسلامی که از دوره حضرت محمد ص به این نام شناخته شده است .

با توجه به تفکرات ایشان مسلما مورد اول نیست . بنابراین مورد دوم را ایشان مد نظر دارند که آن هم به دو دسته بزرگ شیعه و سنی تقسیم شده که اکثریت با سنی هاست . نمی دانم در جامعه ای که به سنی ها احترام گذاشته نمیشود و از خیلی از حقوق خود به دور هستند ایا میتوان باور کرد الهام آنها را جزو جهان اسلام میداند و از طرفی هم  سنی ها هم چندان از شیعه ها دل خوشی ندارند بنابراین این جهان اسلامی که ایشان ذکر میکنند به حتم خود مردم ایران و تعداد محدودی از شیعیانان جهان است .

ما که در ایرانیم از ایشان عدالتی ندیده ایم که بالعکس . در پست قبلی خود یک نمونه از اعتراضات کارگری را بیان کرده بودم که البته از این نوع بسیار است . حالا بماند دنیای بدی که برای دانشجویان شکل گرفته است . پس نمی دانم این عدالت صرف چه چیزهائی و چه کسانی شده است و البته شاید صرف همین آقای الهام که در چندین شغل متفاوت مشغول هستند شده باشد .

این عدالتخواهی ایشان پیشکش . امانت الهی ایشان چیست دیگر ؟

در تمام دوران انقلاب هیچ وقت نسبت به امام خمینی (قدس سره ) هم چنان فرضی بیان نشده بود که ایشان هدیه یا امانت الهی هستند و حتی نسبت به اقای خامنه ای هم چنین سخنی گفته نشده است حالا احمدی نژاد چطور امانت خداوندی میشود .... خدایا به خودت پناه میبرم

راستی این مطلب را هم نباید از سر گذراند که به علت اهانت آموزش و پرورش دولت احمدی نژاد . بچه های بسیجی(البته نه واقعا بسیجی ) ما جلو سفارتخانه های انگلیس و فرانسه تحسن کردند تا نسبت به این عمل ناشایست عکس العملی را نشان داده باشند  

این مطلب را که دارم نگارش میکنم مربوط میشود به اوضاع کاشان در این چند هفته اخیر . روزهائی که نزدیک بود به سالگرد انقلاب ۵۷ که مردم باید در شادی باشند . اما ....

کارگران کارخانجات حریر و مخمل کاشان نزدیک ۱۵ روز است که به تحصن پرداخته اند و مطالبه ۱۷ ماه حقوق نگرفته خود را کرده اند .

چندین ماه قبل هم مدتی دست به این کار زدند ولی نهایت به پرداخت ۱ ماه حقوقشان شد ولی این دفعه کاملا فرق داشت . چون آنها علاوه بر مسیر روبروی کارخانه که قبلا مسدود کرده بودند مرکز شهر را هم مسدود کرده و جریان اصلی شهر را با مشکل روبرو کردند .

در تحصن های آنها هیچگونه حرکت غیر قانونی نبود و بلکه بصورت کاملا آرام برگزار شد و به همراه چندین شعار ( فلسطین و رها کن        فکری به حال ما کن )( سفره های ما خالی    دل دولت راضی ) و ....

ولی مهمترین قسمت این ماجرا این است که  اصلا برای هیچ کدام از مسئولین این واقعه مهم نیست و حتی شنیده شده است که بعضی از مسئولین گفته اند آنها آنقدر بمانند تا الف زیر پایشان سبز شود

چرا .........؟   تا به کی ...........؟  آخه ۱۷ ماه حقوق نگرفتن به این راحتی است که از آن بگذریم . در این مشکل اقتصادی اگر ۱ ماه حقوق دست مردم نباشد کلاهشان پس معرکه است وای به حال این همه مدت .

به هر حال امیدواریم که این دولتی که دم از عدالت و تساوی . بخش کم درآمد جامعه و غیره را میدهد کمی دست از ماجراهای هیجان انگیز جهانی مانند هولاکاست و تشکیل صندق با ۲۰۰ میلیارد دلار بین ایران و اکووادور و اروگوئه  و  موارد بسیار دیگر بردارد و کمی به فکر مردم داخل باشد